Dawno nie słyszałem tak genialnej synthpopowej muzyki, jaką tworzy duet A Terrible Splendour, czyli MM Lyle (synth, vocals, programming) i Martin Block (keyboards, vocals, guitar). Jej źródeł można szukać we wczesnych latach 80-tych, ale to nie jest żaden zarzut, że muzyka ich jest wtórna, czy kopiująca bezmyślnie i mechanicznie obowiązujące wówczas kanony, czy style. Wyraźnie zaznaczony rytm, ciekawie brzmiąca linia melodyczna, oszczędny wokal przechodzący momentami w melodeklamację, krysytalicznie czysty dźwięk powodują, że piosenek tego zespołu słucha się z czystą przyjemnością, a o to tutaj przede wszystkim chodzi.
Dzisiejszy post traktuje o wykonawcy, który powinien zrobić o wielę większą karierę niż to mu było dane. Ten niemiecki zespół, który przyjął swą francusko brzmiącą nazwę Derriere Le Miroir zainspirowany powieścią Lewisa Carrolla "Alicja po drugiej stronie lustra" założyli w 1992 roku dwaj szkolni koledzy : Ralf Jesek (vocals, guitars, keyboards) i Kai Kampmann (bass, keyboards), którzy dookoptowali do niego wokalistkę Nicole Rellum. Jeszcze w tym samym roku trio nagrało swą pierwszą demówkę "Simple Blue", którą zaistniało na rynku muzycznym na tyle, aby już w 1993 roku zawrzeć kontrakt z agencją wydawniczą Session Music Group i wydać swoją pierwszą płytę długogrającą "Alibis", a następnie EPkę "Pregnant". Wkrótce utwory z tych płyt pojawiły się na niemieckich listach przebojów, a zespół udanie koncertował oraz pojawił się kilka razy w programach telewizyjnych. Rozwój zespołu znaczy kolejny album "Deep" wydany w 1995 roku, w mojej opinii najbardziej spójny i dojrzały w całym jego dorobku. Sukces tego albumu pomógł zespołowi podpisać nowy kontrakt z większą wytwórnią płytową Nightshade Productions, która w 1996 roku wydała kolejny jej album "Thieves & Kisses". W tymże czasie zespół odkupił prawa autorskie do swych utworów z pierwszych swoich płyt, których nakłady były już wyprzedane, stąd stały się one całkowicie niedostępne dla stale powiększającego się grona jego fanów. Właśnie z myślą o nich wydana została w 1997 roku składanka "Selected 1992-1995" zawierająca wybrane przez zespół ich ulubione piosenki z tego okresu oraz sześć nowych nigdy wcześniej niepublikowanych utworów oraz pierwsze oficjalne ich nagranie "Simple Blue" umieszczone poprzednio na kompilacji "German Mystic Sounds". Współpraca zespołu z wytwórnią Nightshade Productions zakończyła się w 1998 roku ale zespoł podpisał nowy kontrakt z wytwórnią Dion Fortune Records, mającą swą siedzibę w Kolonii. Przygotowany przez zespół materiał muzyczny na kolejną, czwartą płytę studyjną o roboczym tytule "What Presence?" nigdy jednak się nie ukazał, bowiem wytwórnia ta początkowo przesunęła planowany termin jej wydania z lata 1999 roku na wiosnę 2000 roku lecz jeszcze w styczniu 2000 roku została ona zamknięta, a twardy dysk, na którym znajdowały się nagrania zespołu uległ w tajemniczy sposób zniszczeniu. Zniechęcony takim obrotem sprawy zespół ograniczał swą działalność, aż po swym ostatnim swoim koncercie w dniu 14 grudnia 2002 roku w Chemnitz doszło do jego rozwiązania. Ralf Jesek skupił swą całą uwagę na prowadzonym przez niego równolegle od 1992 roku zespole In My Rosary (od 2011 roku zmienił jego nazwę na I-M-R), natomiast Kai Kampmann i Nicole Rellum zrezygnowali całkowicie z muzyki. Jednakże w ubiegłym roku podczas pracy nad kolejnym albumem I-M-R "Letters From The Paper Garden" Ralf zaprosił do studia pozostałych członków Derriere Le Miroir i wspólnie we troje nagrali utwór "Poisoned Eyes", który znalazł się na tym wydawnictwie. Na obecną chwilę moim ulubionym utworem Derriere Le Miroir jest umieszczony na ich drugim albumie "Deep" piosenka "Lost" (link do niej poniżej).
Chatelaine is a solo project of Toni Halliday, a former vocalist in an English shoegaze band Curve. She's been in this band alongside Dean Garcia (guitars, bass, drums, programming) for over 15 years, from 1990 til 2005. After their split she needed almost five years to make some impact on music scene with the debut album of the aforementioned act called Chatelaine titled "Take A Line For A Walk" which was released in 2010. This album is a collaboration between her and a female songwriter/producer Louise Dowd. It features nine songs and two more remixes. The complete album's tracklist : "Broken Bones", "Oh Daddy", "Life Remains", "Stripped Out", "Shifting
Sands", "Killing Feeling", "Take a Line For a Walk", "Head To Head" and
"Seen and Lost" and two more remixes : "Broken Bones ( Depreciation Guild Remix)", "Broken Bones (Flood Remix)". In my opinion, the track titled "Head To Head" is admittedly the most impressive song from all listed above. Really it's a great stuff. The rumour is that Toni works on the next Chatelaine album which is due to release yet in 2013.
Incredible sensational live version of a song "A Forest" by The Cure. True dark magic at their best. Almost 15 minutes long, this track is like a cold wave suite, very atmospheric with enormous layers of haunting emotions and extra lyrics added. Worth to mention that in the closing phase of this track Robert Smith used some riffs from Joy Division's classic song "She's Lost Control". This live version was recorded during 1992/1993 Wish Tour and it's taken from concert film "Show".
Dzisiejszy post to magiczna muzyka tworzona przez zespół Sophya. Zespół ten powstał w Izraelu pod koniec lat 90-tych ubiegłego już stulecia jako duet : Sonja Rozenblum (vocals) i Idan Karucci (guitars, keyboards, programming, vocals). Na szersze wody wypłynęli w 1999 roku po podpisaniu kontraktu z holenderska agencją Xymox Control, będącą własnością Ronnego Mooringsa - członka klasycznego dla rocka gotyckiego zespołu Clan Of Xymox. Wydane przez zespół w latach 2000 - 2006 trzy kolejne albumy "Age Of Sophya", "Dream", "Third Wish" zostały bardzo dobrze przyjęte przez krytyków muzycznych, jak również przez powiększającą sie stale rzeszę fanów zespołu, pozyskanych w trakcie licznych tras koncertowych zespołu w kilkunastu krajach europejskich. Na rok 2013 planowane jest przez zespół wydanie kolejnej płyty studyjnej o roboczym tytule "Pop-Art", którą promuje utwór "Desire" dołaczony do płyty składankowej "Words & Sound" z roku 2012.
In today's post let's have a look at magic music created by Israeli band Sophya. This band was formed by Sonja Rozenblum (vocals) and Idan Karucci (guitars, keyboards, programming, vocals) in 1998 and in the same year was signed by Dutch label Xymox Control belonging to Ronny Moorings, member of classic gothic rock band Clan Of Xymox. Over the years 2000 - 2006 the band released three studio albums "The Age Of Sophya", "Deep" and "Third Wish" which were well received by music critics and ever growing circle of fans attracted to band during numerous concerts in several European countries. The band's official website have informed that Sonja and Idan work on the fourth studio album titled "Pop-Art" which is due to release yet in 2013. This album is promoted by the single "Desire".
Synth pop band from Wakefield (England) strangely named Fiat Lux has got only two minor hits titled "Secrets" and "Blue Emotion". It is a disappointing result for the band with so huge musical potential and abilities that should lead them to the world star status.
